To spowodowało, że krótko po śmierci Stranga tłumy ludzi (nie-Mormonów) podburzone przez spekulantów ziemią przybyły z odległej o około 70 km Mackinac Island, zniszczyły dorobek ich pracy, a samych Mormonów wypędzili.
Kolejną grupą etniczną, która osiedliła się na Wyspie Beaver, byli emigranci irlandzcy. Zajmowali się oni łowieniem ryb, a że okolice wyspy były bardzo dobrymi łowiskami, wyspa w połowie lat 80. XIX wieku stała się największym dostawcą ryb słodkowodnych na rynek amerykański. Jednak łowiska Wielkich Jezior na skutek grabieżczej polityki zaczęły się wyczerpywać, a na wyspie coraz większe znaczenie zaczęło odgrywać rolnictwo i leśnictwo. W 1905 roku wyspa uzyskała połączenie telegraficzne za pomocą kabla, a w 1939 roku wybudowano pierwszą elektrownię. Największa liczba ludności zamieszkiwała wyspę w latach 40. XX wieku, kiedy wynosiła ponad 1000 mieszkańców. Do lat 70. następował odpływ mieszkańców, który uległ zahamowaniu, gdy coraz większe znaczenie zaczęła zyskiwać turystyka.