Kuchnia została zaprojektowana jako osobny budynek około 30 metrów od dworu.
W 1903 roku Edward ostatecznie osiadł w Garnku. W parku zaprojektowanym przez Waleriana Kronberga wybitnego XIX-wiecznego budowniczego ogrodów zasadził rzadkie gatunki drzew, wytyczył alejki, wybudował kort tenisowy oraz stróżówkę, gdzie prowadził tzw. ochronkę dla dzieci pracowników majątku, założył sad i szklarnie. Ziemię orną Reszke wydzierżawił chłopom. Uporządkował również lasy, wytyczył rewiry i dukty, okalając je brzozami. Przyjeżdżali tu zagraniczni i znani goście, wśród nich Lubomirscy z Kruszyny i Kronenbergowie, wakacje spędzał młody, nowo odkryty talent – Jan Kiepura, urządzano polowania i kawalkady konne. W tym czasie mieszkańcy wsi znajdowali w dworze zatrudnienie i mieli zapewniony zbyt dla swoich produktów.
Po śmierci Edwarda Reszke w 1917 roku jego żona Helena przekazała majątek córce, również Helenie, która po rozwodzie z pierwszym mężem przyjechała do Polski z dwiema córkami: Marią i Krystyną. W 1924 roku Helena ponownie wyszła za mąż za Włodzimierza Grabowskiego. Z tego małżeństwa przyszła na świat jeszcze dwójka dzieci: syn Włodzimierz i córka Irena. Helena z drugim mężem zaczęła gospodarować w majątku, który z rezydencji stawał się zwykłym gospodarstwem rolnym.