Virgilio Calori, także Virgilius, Wirgiliusz (ur. 21 lipca 1832 w Bonaduz w kantonie Gryzonia, zm. 5 listopada 1874 w podróży z Warszawy do Wiednia) – włoski tancerz i baletmistrz działający w latach 1869-1874 w Warszawie; ojciec śpiewaczki Virginii (Wirginii) Calori (ok. 1870-1917).
Kariera artystyczna Od 1847 uczył się w szkole tańca Teatro alla Scala w Mediolanie pod okiem sławnego pedagoga Carlo Blasisa. Po dwóch latach nauki był już pierwszym tancerzem w Brescii, a później występował w Mediolanie, Neapolu, Wenecji, Genewie, Pradze i Budapeszcie. Od 1 października 1858 był pierwszym tancerzem opery dworskiej w Wiedniu, co łączył z występami gościnnymi w Bratysławie, Wrocławiu i Pradze oraz z prowadzeniem szkoły tańca w Wiedniu.
W Teatrze Wielkim We wrześniu 1869 przyjechał do Warszawy i 1 października tego roku został dyrektorem baletu Warszawskich Teatrów RządowychWirgiliusz Calori zapoczątkował serię Włochów na stanowisku dyrektora baletu – Janina Pudełek, Warszawski balet romantyczny, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1968, s. 96.. Okazał się utalentowanym i pracowitym choreografem, a także uzdolnionym pedagogiemStanisław Goślicki, Pamiętnik Teatrów Warszawskich za rok 1870, 1971; Pamiętnik Teatrów Warszawskich za rok 1870, 1972;