Duży wpływ wywarło na nim malarstwo André Deraina oraz fowiści, a od 1928 do tematyki wprowadził sceny z Izraela, w 1931 jego obraz „Ściana płaczu” otrzymał złoty medal na zorganizowanej w Paryżu Wystawie Światowej. Mniej znaną twórczością Mane-Katza było rzeźbiarstwo, tworzył w brązie figury charakteryzujące się bogatą fakturą i żywym ruchem. W 1953 podarował osiem swoich prac Muzeum Glitzensteina w Safedzie, które wystawia twórczość najważniejszych izraelskich artystów. W 1958 zamieszkał w Hajfie, do swojej pracowni przewiózł z Francji większą część swoich prac oraz posiadaną kolekcję sztuki żydowskiej. Mane-Katz zmarł w 1962, wówczas władze postanowiły w oparciu o jego majątek stworzyć muzeum prezentujące dorobek artystyczny i zgromadzona kolekcję judaików. Placówkę uruchomiono w 1977, na ekspozycję składa się kilkaset prac artysty oraz kolekcję przedmiotów obrzędowych i użytkowych związanych z codziennym życiem europejskich Żydów.
Obrazy Mané-Katz poza muzeum w Hajfie znajdują się w zbiorach Muzeum Glitzensteina w Safedzie, Muzeum Żydowskim Gaon w Wilnie, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku i w Muzeum Ogrodu Luksemburskiego w Paryżu.
Przypisy