Po wybuchu II wojny światowej wstąpił do armii francuskiej, dostał się do niewoli, skąd udało mu się uciec. Przedostał się do Stanów Zjednoczonych, od 1940 przez pięć lat mieszkał w Nowym Jorku, a następnie po zakończeniu wojny powrócił do Paryża i ponownie poświęcił się twórczości. W 1958 poważnie chory zawarł porozumienie z burmistrzem Hajfy Abbą Chuszim i zamieszkał w Izraelu, gdzie w pobliżu Góry Karmel przygotowano dla niego pracownię oraz miejsce umożliwiające prezentację jego zbiorów artystycznych. Emmanuel Mane-Katz zmarł w Hajfie (według innych źródeł w Tel-Awiwie) w 1962.
Twórczość thumb|240px|Muzeum Mané-Katza w Hajfie Mane-Katz był jednym z czołowych przedstawicieli École de Paris, podczas pierwszego pobytu w Paryżu wykształcił swój indywidualny styl twórczości. Początkowo malował klasycznie używając wąskiej palety barw, tworząc obrazy o mrocznej scenerii. Z czasem stosował jaśniejsze kolory, a głównym tematem prac stało się codzienne życie w małych żydowskich miasteczkach wschodniej EuropyEli Ashkenazi „An Inside Job?” Haaretz 28 września 2008., które pamiętał z dzieciństwa. Z czasem wprowadził symbolikę chasydzką, a jego obrazy zapełniły się postaciami rabinów, kupców, studentów jesziwy, żebraków, muzykantów oraz scenami rodzajowymi przedstawiającymi żydowskie życie religijne.