Historia Jaskinia była znana okolicznej ludności od bardzo dawna. W 1704 r. odwiedził ją Georg Buchholtz młodszy, który w 1718 r. sporządził najstarszy znany opis jaskini. Słowacki polihistor Matej Bel wspomniał ją w pracy pt. Hungariae antiquae et novae prodromus (1723), a następnie scharakteryzował w swym opisie żupy turniańskiej (w liście do Royal Society w Londynie) z 1744 r. Wspominał o niej również brat G. Buchholtza, Jakob Buchholtz (1752), a także Karl Gottlieb von Windisch (1780). Genezę jaskini starał się wyjaśnić m.in. angielski przyrodnik Robert Townson (w książce Travels in Hungary, with a short account of Vienna in the year 1793, London 1797). Jaskinię odwiedzało później i opisywało wielu innych naukowców, m.in. węgierski przyrodnik Pál Kitaibel (1803), francuski mineralog François Sulpice Beudant (1822), austriacki geograf i speleolog Adolf Schmidl (1856), węgierski geograf János Hunfalvy (1863), czy morawsko-niemiecki speleolog, turysta i krajoznawca Karl Siegmeth (1887).