Pierwszą wzmiankę o jaskini w języku słowackim podał Pavol Michalko, wówczas rektor szkoły ewangelickiej w komitacie Pest-Pilis-Solt, w swym dziele pt. „Fyzika aneb učení o Pňrození (Náture) k prospechu jak celého národu, tak zvlášťe lidu obecného a pekného umení žádostivého” (Budín 1819). Wspomniał on o leżącej v stolici Turňanskej pri dedine Silica jaskini charakteryzującej się tym, że w niej woda latem zamarza, zaś zimą jest nieco cieplejsza.
W 1830 r. jaskinię odwiedził kanclerz, hrabia Adam Reviczky von Revisnye (1786-1862), na cześć którego u wejścia do jaskini umieszczono tablicę pamiątkową.
W latach 1863–1867 funkcjonował tu niewielki browar, którego produkcję przechowywano w chłodzie jaskini.
Do Archeologického dómu jako pierwszy dotarł, po przekopaniu w 1931 r. szutrowych nanosów, słowacki speleolog Ján Majko, który przewidział, że wody Čierneho potoka płyną do Czarnego Wywierzyska. Dalszą część ciągu jaskiniowego, biegnącą wzdłuż Čierneho potoka, pokonali w 1988 r. płetwonurkowie czescy (p. wyżej).