W 1910 lokal przy ul. Kruczej już nie działał, a nowa kawiarnia przy ulicy Boduena została przebudowana zgodnie z projektem Jerzego Stanisława WęgierkiewiczaJerzy S. Majewski "Egipski wystrój w warszawskich wnętrzach" Gazeta Wyborcza 14 stycznia 2011. Lokal składał się z dwóch sal; w jednej z nich jesionowe meble były pokryte czerwoną tapicerką, a malowidła ścienne oraz inkrustowane wyposażenie ozdobiono motywem czerwonej jarzębiny na tle pożółkłych liści. Drugą salę zwano „Egipskim Salonem” – jej główną ozdobą był fryz przedstawiający sceny nawiązujące do mitologii, zaś motywem przewodnim kwiat lotosu. Cukiernia była przeznaczona głównie dla kobiet, a do obsługi zatrudniano jedynie młode kelnerki. W tym czasie powstała też filia przy ulicy Flory, która mimo lokalizacji w ogrodach Bagateli działała przez cały rok.
Podczas I wojny światowej Jan Jakub Lardelli zawiesił działalność swego przedsiębiorstwa, a lokale przekazał współpracownikom, aby prowadzili je jako własne. W wolnej Polsce na krótko otworzył cukiernię w kamienicy ulicy Nowy Świat 23, a następnie skupił się na budowie zaprojektowanego przez Juliusza Nagórskiego budynku w kształcie rotundy u zbiegu ulic Polnej i MokotowskiejCukiernia G.G. Lardelli, Warszawa1939.pl.