Henryk I (zm. ok. 1119 r.) – hrabia Limburgii od ok. 1082 r., hrabia Arlon, w latach 1101–1106 książę Dolnej Lotaryngii.

Życie Henryk był synem hrabiego Limburgii Walrama I i Jutty, córki księcia Dolnej Lotaryngii Fryderyka I. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1082 r. i wymienia go jako hrabiego Arlon. Dążył do powiększenia swojego władztwa (m.in. zajął część dóbr opactwa Prüm). Po śmierci w 1085 r. swego krewnego palatyna reńskiego Henryka z Laach zgłosił też roszczenia do tronu w palatynacie reńskim i rozpoczął walkę z adoptowanym przez poprzednika Zygfrydem z Ballenstedt. Te działania spowodowały interwencję cesarza Henryka IV, który w 1101 r. zdobył Limburg. W efekcie hrabia Limburgii obiecał cesarzowi oddać przejęte dobra i zdać się na rozstrzygnięcia sądów. Otrzymał natomiast tytuły księcia Dolnej Lotaryngii i margrabiego Antwerpii, które wcześniej posiadał zmarły w 1100 r. Gotfryd z Bouillon.