Podczas sporu cesarza z jego synem Henryk V, Henryk limburski opowiedział się lojalnie po stronie ojca, któremu zawdzięczał wzrost swego znaczenia. Ten poniósł jednak porażkę, a Henryk V odebrał Henrykowi limburskiemu przyznaną wcześniej Dolną Lotaryngię i oddał ją w ręce swojego stronnika Gotfryda Brodatego. Sam Henryk trafił do niewoli, z której jednak uciekł i próbował walczyć z Gotfrydem, ten jednak zdobył broniony przez Henryka Akwizgran.
W 1114 r. Henryk limburski ponownie stanął w szeregach opozycji i walczył przeciwko cesarzowi podczas powstania, na którego czele stał arcybiskup Kolonii Fryderyk ze Schwarzenburga. Uczestniczył wówczas m.in. w zwycięskiej bitwie pod Welfesholz.
Rodzina Żoną Henryka była Adelajda z Pottenstein. Znamy pięcioro dzieci z tego małżeństwa: Walram II, następca ojca jako hrabia Limburgii, także książę Dolnej Lotaryngii, Agnieszka, żona palatyna saskiego Fryderyka IV, Adelajda, żona kolejno hrabiego Arnsbergu Fryderyka, hrabiego Horburga Kunona oraz hrabiego Dachau Konrada II, Matylda, żona hrabiego La Roche Henryka.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Limburga Kategoria:Władcy Lotaryngii Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w XII wieku