Olszewski pracował w Związku Plastyków w Krakowie (przez 12 lat był członkiem Zarządu), działał również w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Zainicjował i organizował budowę Domu Plastyka. Przewodniczył grupie artystycznej Motyw. Wystawiał swoje prace w Monachium (1913), Wilnie, Morawskiej Ostrawie, Wielkich Hajdukach (1927), we Lwowie (1927) i w Paryżu (1937).
Olszewski pieczołowicie przechowywał spuściznę po swoim młodszym, przedwcześnie zmarłym bracie – Marianie. Uporządkował ją i napisał broszurę „Marian Olszewski. Wytyczne działalności" (1939). Sporządził spisy prac artystycznych, publicystycznych i bibliografię prac brata („Malarza wypowiedzi o sztuce i życiu", „Wykaz prac publicystycznych", Kraków 1956 mszp. W Bibliotece Jagiellońskiej, Pisma Bronisława Olszewskiego o Marianie Olszewskim w bibliotece Ossolińskich (rkp 13.344/11). Równocześnie zajmował się psychologią sztuki i estetyki oraz twórczości i myślenia. W Towarzystwie Filozoficznym, z którym współpracował wygłaszał referaty (Rozmyślania o natchnieniu opublikowane w Kwartalniku Filozoficznym, t. 18/1949 s. 31-72, 321-2).