Równocześnie, w tajemnicy przed wywiadem marynarki starał się o pracę w AIPAC, organizacji lobby pro-izraelskiego w Waszyngtonie.
Jednocześnie był doceniany w nowym dziale, uznano go za błyskotliwego i wyróżniającego się analityka. W styczniu 1982 roku odzyskał dostęp do najtajniejszych dokumentów, szybko awansował, ale stale miał problemy finansowe z powodu rozrzutności, które starannie ukrywał. Po zamachu na koszary amerykańskiej piechoty morskiej w Bejrucie (1983) wiosną 1984 roku trafił do nowej komórki ds. terroryzmu, uzyskując dostęp do wszystkich danych CIA, wywiadu wojskowego, wywiadu marynarki wojennej i NSA. To wówczas postanowił wykorzystać swą nową pozycję zawodową, by pomóc Izraelowi. W czerwcu 1984 roku spotkał się z płk. Aviemem Sellą i poinformował go wprost, że chce pracować dla Izraela. Od tego czasu wynosił z siedziby wywiadu liczne ściśle tajne dokumenty dotyczące polityki i militariów Bliskiego Wschodu, które były niezwykle ważne dla polityki Izraela. Początkowo pracował za darmo, z czasem zaczął brać od Izraelczyków pieniądze, jako że popadł w kłopoty finansowe.