Życiorys Początek kariery wojskowej Franciszek Józef Dąbrowski, syn szlachcica (h. Jelita) generała Romualda Dąbrowskiego i węgierskiej baronowej Elżbiety (Elizabeth) z Broulików. Imiona Franciszek Józef otrzymał na cześć panującego władcy Austro-Węgier. Służbę wojskową rozpoczął w listopadzie 1918 roku w szkole podchorążych w Krakowie. W następnym roku szkołę przemianowano w Korpus Kadetów Nr 1 we Lwowie, gdzie 24 czerwca 1921 otrzymał świadectwo dojrzałości. W latach 1921–1923 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. Po ukończeniu szkoły i awansie na podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 przydzielony został do 3 pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku i w tej jednostce służył w latach 20. Następnie pełnił służbę w Batalionie Szkolnym Podchorążych Piechoty w Biedrusku. W 1932 był w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1932 roku służył w 29 pułku Strzelców Kaniowskich w Kaliszu.