Kraina ta stanowi ekonomiczne i kulturalne centrum kraju. Tam też pojawia się najwięcej charakterystycznych dla tego regionu dzongów, buddyjskich klasztorów o charakterze obronnym. W południowej części Bhutanu przeważają niezbyt wysokie pasma Siwaliku, osiągające do 1500 m n.p.m. wysokości. Pasma te zbudowane są z piaskowców, podczas gdy wyższe partie górskie tworzą przede wszystkim gnejsy osadzone na warstwach zbudowanych z mik oraz łupków.
Doliny Bhutanu są zazwyczaj tworzone przez rzeki zasilane w wodę z lodowców górskich oraz deszczów monsunowych. Większość populacji kraju jest skoncentrowana w tego typu dolinach oraz niewielkich powierzchniowo nizinach. Mimo stałego rozwoju sieci dróg lądowych i modernizacji już istniejących, podróżowanie z jednej doliny do drugiej jest wciąż bardzo trudne. Przez centralną część kraju biegną południkowo Góry Czarne, przez które przebiega dział wodny rzek Sankosz i Manas-czʽu. Obecność wielu zamkniętych dolin sprzyja utrzymywaniu się na terenie kraju wielu grup o odmiennym języku i kulturze.
Himalaje Wysokie 250px|right|thumb|Gangkhar Puensum, najwyższy szczyt Bhutanu 250px|right|thumb|Góry w dystrykcie Ha 250px|right|thumb|Dzong w dystrykcie Gasa