Miał on zostać przeniesiony do Maranello, jednak Brytyjczyk nie zgodził się na przenosiny do Włoch, w związku z czym Brytyjczyk zakończył współpracę z nimi po sezonie 1996, a na jego miejsce weszli Rory Byrne i Ross Brawn, który od 1991 pracował w zespole Benetton i miał swój udział przy sukcesach Niemca w sezonach 1994-1995.
Skrzynia biegów także została przeprojektowana. W sezonie 1996 model ten posiadał sześć biegów, natomiast na sezon 1997 – siedem. W związku z jej problemami podczas Grand Prix Australii w 1996, na wyścigi w Brazylii i Argentynie użyto skrzyni biegów z modelu 412T2, przez co trzeba było nieco przebudować samochód, aby umieścić starą skrzynię biegów. W efekcie samochód miał problemy z aerodynamiką.
Na początku sezonu Ferrari było jedynym zespołem w stawce posiadającym niski nos w swoim samochodzie. Od wyścigu o Grand Prix Kanady włoska stajnia używała już wysokiego nosa, który był bardziej wydajny aerodynamicznie. Takie rozwiązanie zastosował jako pierwszy zespół Tyrrell w modelu 019, używanym w sezonie 1990. Eddie Irvine przyznał w jednym z wywiadów, że nie miał miłych wspomnień z modelem F310 nazywając go "strasznym samochodem", "gniotem" i "prawie niezdolnym do jazdy".