W związku z rosnącymi potrzebami zakład został rozbudowany. Na fundamentach byłego klasztoru San Biagio oraz na działce za pierwszym młynem zbudowano trzypiętrowy budynek magazynowy pod gotowe produkty oraz dwa domy dla pracowników. Obok powstał budynek maszynowni i warsztat. Pod koniec lat 80. w pobliżu głównego młyna został zbudowany drugi młyn o podobnych gabarytach, wychodzący na kanał Giudecca i tworzący z poprzednim czworobok. Zbudowany na planie prostokąta budynek składał się z sześciu pięter. W jego ścianach rozmieszczono w regularnych odstępach okna, które ozdobiono okładziną z wapienia z Istrii. Wnętrze młyna, typowe dla ówczesnej architektury przemysłowej, tworzyły wielkie pomieszczenia bez ścian działowych, sklepione drewnianymi belkami wspartymi na żeliwnych filarach. Po pożarze w 1895 roku postanowiono młyn przebudować. thumb|240px|Pierwowzór architektoniczny Molino Stucky – browar Gilde Brauerei w Hanowerze W latach 1895–1897 Giovanni Stucky zlecił niemieckiemu architektowi Ernstowi Wullekopfowi z Hanoweru budowę silosów oraz narożnej wieży. Miejska komisja ds. dekoracji (Commissione all’Ornato) była początkowo przeciwna projektowi Wullekopfa;