W. Mróz, dz. cyt., s. 135.. W czasie pracy w sądzie 13 maja 1905 zdał egzamin na starszego kandydata do posad sądowych. Udzielał się również społecznie. Był aktywnym członkiem Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności i wspierał je finansowo drobnymi kwotamiCzłonkiem był od co najmniej 1904 roku: Rocznik Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności za rok 1904, Lublin 1905, s. 99.; Rocznik Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności za rok 1905, Lublin 1906, s. 3; Rocznik Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności za rok 1906, Lublin 1907, s. 13..
Dnia 28 kwietnia 1906 ożenił się z Michaliną Jaworowską córką Aleksandra Romana i Florentyny Teodory Suligowskiej. Ślub odbył się w rzymskokatolickiej parafii katedralnej św. Jana w Lublinie. Pomimo dowodów szacunku i wielkiej miłości jaką sędzia darzył swą ukochaną państwo Baranowscy nie doczekali się potomstwa.
W 1909 otrzymał nominację na sędziego śledczego przy stacji Tichorieckiej i wyjechał wraz z żoną na Kaukaz. Pełnił tam funkcję m.in. sędziego do spraw szczególnej wagi w Rostowie nad Donem oraz honorowego sędziego pokoju w Armawirowskim okręgu.