Renald II zwany Czarnym (ur. ok. 1295 r., zm. 12 października 1343 r. w Arnhem) – hrabia Geldrii i Zutphen od 1326 r., w 1339 r. wyniesiony do rangi księcia Geldrii.
Życiorys Renald był najstarszym synem hrabiego Geldrii Renalda I. Jego matką była druga żona Ottona, Małgorzata, córka hrabiego Flandrii Gwidona z Dampierre. Jego ojciec bardzo zadłużył księstwo, w efekcie czego Renald wystąpił przeciwko niemu i w 1318 r. uwięził go, obejmując faktyczne rządy w hrabstwach Geldrii i Zutphen jako regent. Ojciec zmarł w niewoli w 1326 r. i wtedy Renald przyjął tytuły hrabiowskie. Prowadził liczne waśnie z sąsiednimi władcami, które przyniosły mu różne nabytki terytorialne.
Jeszcze za życia ojca poślubił Zofię Berthout. Co prawda nie pochodziła ona z rodziny książęcej, ale jej ojciec, Floris Berthout, pan Mechelen, był niezwykle zamożnym człowiekiem, u którego ojciec Renalda zastawił liczne hrabiowskie dobra. Po śmierci Zofii w 1329 r. Renald po raz drugi ożenił się (24 października 1331 r.), z Eleonorą, siostrą króla Anglii Edwarda III.