Podział i rodzaje Formuły dyplomatyczne podzielić można na trzy rodzaje: zawarte w protokole wstępnym dokumentu, treści właściwej i protokole końcowym zwanym również eschatokołem. thumb|Dokument potwierdzający przywilej Przemysła II z widoczną intytulacją adwokata prowincjalnego na początku.
Na protokół wstępny składają się: inwokacja – czyli wezwanie imienia bożego dla zapewnienia pomyślności temu, co dalej napisano, intytulacja, czyli wymienienie imienia i godności wystawcy oraz inskrypcja (adres) będący wezwaniem osoby, do której dokument skierowano. Treść właściwą stanowią: arenga celowo uzasadniająca wystawienie dokumentu, promulgacja (publikacja) obejmująca treść właściwą opatrzona często szeregiem dyspozycji, narracja opisująca czynności i sytuacje powodujące wystawienie dokumentu, dyspozycja wyrażająca wolę wystawcy, sankcja będąca zapowiedzią ewentualnych skutków prawnych dla przekraczającego postanowienia dokumentu koroboracja (korroboracja) wyrażająca sposób uwierzytelniania dokumentu. W skład natomiast eschatokołu wchodzą: podpisy (wystawców, urzędników i świadków), datacja z miejscem i czasem wystawienia dokumentu aprekacja mająca zapewnić dokumentowi trwałość wyrażona życzeniem końcowym.