Poszczególne wyżej wymienione części stanowią pewien powszechnie przyjęty dla polskich kancelarii wieków średnich kanon, z różnych jednak względów nie zawsze posiadający wszystkie wspomniane elementy. Miejsce pojawiania się w tekście poszczególnych formuł zwykle jest takie samo. Zdarza się jednak, że zostały one podzielone, a ich części można znaleźć w różnych częściach dokumentu.
Schemat kolejności używania formuł dyplomatycznych w dokumencie według Władysława Semkowicza:
I. Protokół (wstępny) 1) Inwokacja 2) Intytulacja 3) Inskrypcja II. Tekst 1) Arenga 2) Promulgacja 3) Narracja 4) Dispozycja 5) Sankcja 6) Korroboracja III. Eschatokół 1) Subskrypcja 2) Datacja 3) Aprekacja
Uwagi
Bibliografia Dyplomatyka wieków średnich, pod red. Tadeusza Manteuffla, Warszawa 1971. Belińska Maria, Kancelaria i dokumenty wielkopolskie XIII wieku, Wrocław Warszawa Kraków 1967. Grabowski Janusz, Kancelarie i dokumenty książąt mazowieckich w latach 1341-1381, Warszawa 1999. Maleczyński Karol, Studia nad dokumentem polskim wieków średnich, Wrocław Warszawa Kraków Gdańsk 1971.