Niektórzy uczeni katoliccy łączą tę myśl z myślą, że Bóg mówi w tej formule o sobie „Jam Jest”).
Filon z Aleksandrii Filon z Aleksandrii na podstawie oddania Księgi Wyjścia 3,14 w Septuagincie wysunął wniosek, że Bóg jest doskonały i przez tę doskonałość nieskończony i niezmienny. Nie można więc wobec niego stosować określeń, które są skończone i ograniczające jego istotę. Jak pisze w dziele De Somniis: „Ten, który Jest, ze swej natury nie może być nazwany, lecz może tylko być. Potwierdza to także święta odpowiedź dana Mojżeszowi (który próbował się dowiedzieć, czy ma On jakieś imię), która mówi: „Jestem, który Jest” (Wj 3,14), po to, by – skoro nie ma takich właściwości Boga, które człowiek mógłby poznać – mógł poznać jego istnienie”Cytat podano za: G. Reale, Historia Filozofii Starożytnej, przełożył Edward Iwo Zieliński, tom IV, Lublin 1999, s. 296, 297.. Jedyne, co możemy powiedzieć o Bogu to tyle, że jest, lecz nie to, jaki jestJ. Zieliński, „Jerozolima, Ateny, Aleksandria. Greckie źródła pierwszych nurtów filozofii chrześcijańskiej”, Wrocław 2000, s. 177–179;