Taką propozycję po raz pierwszy wysunął Aben Ezra.
4) Zdaniem podrzędnym, w którym pierwsze ’ehjeh można tłumaczyć na „Będę”, a drugie – „Byłem”, co daje „Ja Będę, który Byłem”. Za takim rozumieniem przemawiają paralele z wyrażeniami zachowanymi w dokumentach egipskich. W Instrukcji dla króla Merikare w linii 94 można przeczytać: „wnn. j wnn. kwj”, co można sparafrazować następująco: „Jestem, który jestem i będę”. W innej inskrypcji z Byblos czytamy: „nn bn aq p' nty wn:f”, co można przełożyć: „(bóg Amon-Rasonter) nie jest już (obecnie) tym, kim był (niegdyś)”J. Nawrot, „Misja i imię: Mojżesz w obliczu objawienia się Boga (Wj 3, 13–18) [w:] Poznańskie Studia Teologiczne, t. 12 (2002), s. 39.
Znaczenie formuły W przeciągu stuleci próbowano ustalić sens tej formuły, a co za tym idzie znaczenie całego wersetu. Wnioski uczonych można podzielić na trzy grupy. Formuła ta: Jest potwierdzeniem, że Bóg „Jest” (Filon z Aleksandrii, Ojcowie Kościoła, scholastycy średniowieczni, średniowieczni uczeni żydowscy, niektórzy współcześni uczeni katoliccy). Jest próbą uniknięcia odpowiedzi. Imię Boga ma pozostać tajemnicą (niektórzy współcześni teologowie protestanccy). Jest deklaracją aktywności Boga (niektórzy współcześni uczeni żydowscy, protestanccy.