Poziom wody Jeziora Ancylusowego spadł początkowo o 5 m; późniejsze wyrównanie poziomu wody w cieśninie Kattegat z jeziorem spowodowało napływ wód morskich i koniec tej fazy.
Morze Litorynowe
Morze Litorynowe, nazwane od pobrzeżki pospolitej (Littorina littorea), miało dobre połączenie z oceanem. Przez pierwsze 3000 lat historii wzrost poziomu oceanu zapewniał dopływ słonej wody, podczas gdy lądolód skandynawski ostatecznie stopniał. W południowej części trwała transgresja morza, zaś w północnej dominowało podnoszenie lądu. Około 6000–5000 lat temu ustał wzrost poziomu morza i napływ słonej wody zaczął maleć.
Morze Mya
Współcześnie Morze Bałtyckie jest morzem o niskim zasoleniu, o ograniczonej wymianie wód z oceanem. W północnej części trwa intensywne izostatyczne podnoszenie lądu (do 9 mm/rok), podczas gdy w południowej ląd powoli się obniża (do 2 mm/rok). Ta faza nosi nazwę Morza Mya, od małża zwanego małgiew piaskołaz (Mya arenaria); używana jest także nazwa Morze Limnea (od ślimaka błotniarki jajowatej Radix balthica, dawniej Lymnaea ovata).
Przypisy
Bibliografia
[zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-21)]
Kategoria:Paleogeografia Kategoria:Geologia regionalna Europy Kategoria:Holocen Kategoria:Plejstocen