Po wyjściu 13 stycznia 1949 roku na wolność pomagał ojcu w pracy na roli, a wieczorami i w niedzielę uczył się w korespondencyjnym liceum ogólnokształcącym, zdając w 1951 roku egzamin maturalny. Jeszcze przed maturą, 1 lutego 1951 roku, został nauczycielem Szkoły Podstawowej w Kopytkowie. Następnie pracował w Bobrówcu i Brzeźnie k. Klonówki, gdzie uczył m.in. religii. 1 stycznia1952 roku został nauczycielem w Lalkowach, gdzie uczył do 1956 roku. 1 września 1956 roku został kierownikiem i nauczycielem tzw. jednoklasówki (klasy I-IV) w Piaseckim Polu. Równolegle do pracy zawodowej kontynuował naukę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, na której to uczelni obronił pracę magisterską, napisaną pod kierunkiem prof. Wacława Odyńca.
Jeszcze podczas pracy w Lalkowach rozpoczął działalność animatora kultury, zakładając w 1952 roku ludowy zespół śpiewaczy. Po przenosinach do Piaseckiego Pola w latach 1957–1959 przeprowadził elektryfikację budowy drogi Piaseckich Pól. W 1959 roku wstąpił do PZPR. Założył Szkołę Przysposobienia Rolniczego. Jako jeden z pierwszych wprowadził w szkole edukację regionalną. Założył „Izbę pamięci” - tradycji kółek rolniczych. Był współorganizatorem budowy „Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Piasecznie”.