Un pour soutenir votre corps, plus moi pour soutenir votre rang! Et ce Gambillard-là réglerait mon pas!” Archiwa Kondeuszy.
Próbując na jakiś czas opuścić skostniały dwór pani Maintenon, morganatycznej drugiej, sekretnej żony króla, od października 1683, entuzjastyczna księżna du Maine zaczęła tworzyć grono młodych arystokratów, filozofów, literatów i artystów skupionych wokół należącego do niej château de Sceaux, gdzie zabawiała swoich gości rozmową w czasie słynnych obiadów i gdzie powstawały najsłynniejsze polityczne intrygi tamtych czasów. Château, należące wcześniej do wpływowego ministra Jana Baptysty Colberta i jego rodziny, zostało kupione przez księcia du Maine w 1700 roku za sumę 900 000 liwrów. Ludwika Benedykta wydała następne 80 000 liwrów na urządzenie pałacu w modnym wówczas stylu. Po gruntownej renowacji, książęca para zamieszkała w pałacu w grudniu 1700 roku.
W tym pałacu, Ludwika Benedykta przyjmowała największych literatów tamtych dni, w tym młodego Woltera, Monteskiusza, kardynała de Bernis, hrabiego Caylus, Hénaulta i Jean-Baptiste Rousseau.