Prace budowlane rozpoczęły się w 1726 roku, a skończyły w 1735 roku. Kościół Santa Maria della Visitazione Massari przebudował na bibliotekę. Gdy w 1815 roku zakon dominikanów został zniesiony, nowy kościół stał się kościołem parafialnym, przejmując rolę zlikwidowanych w pobliżu kościołów San Vio i San Gregorio. W klasztorze, położonym na lewo od kościoła, założono sierociniec. Obecnie mieści się w nim Instytut im. Ojca Orione (Centro Culturale Don Orione Artigianelli).
Architektura Wygląd zewnętrzny thumb|240px|Kompleks kościelno-klasztorny jezuatów i dominikanów: po lewej – kościół Santa Maria della Visitazione, po prawej – kościół Santa Maria del Rosario, a pomiędzy nimi – klasztor Trzyczęściowa fasada, rozczłonkowana kolumnami w porządku korynckim nawiązuje do stylu palladiańskiego, widocznego również w rozplanowaniu kościoła (prezbiterium z podwójną apsydą i boczne kaplice). W niszach fasady (będącej cięższym i bardziej teatralnym odbiciem fasady położonego naprzeciwko kościoła Il Redentore) znajdują się duże rzeźby przedstawiające cztery cnoty. W ścianie bocznej kościoła jest kamienny relief przedstawiający martwego Chrystusa wspieranego przez dwóch aniołów (przypuszczalnie pochodzący z kościoła Santa Maria della Visitazione).