Z kolei jeszcze inny przekaz wskazuje, że grób kobiety i jej siedmiu synów znajduje się na cmentarzu żydowskim w Safed w Izraelu.
Święci męczennicy machabejscy
Kobieta i jej siedmiu synów, oraz Eleazar opisany w szóstym rozdziale Drugiej Księdze Machabejskiej, są uznawani za „Świętych Machabejczyków”, lub „Świętych machabejskich męczenników” w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej. Obchody ich święta przypadały zarówno u katolików, jak i prawosławnych (tam dalej obowiązują) pierwszego sierpnia. Przed wprowadzeniem kalendarza trydenckiego święci Machabeusze mieli swoją komemorację (czyli wezwanie świętego w jednej z części mszy) w liturgii rytu rzymskiego w święto św. Piotra w Okowach. W 1969 pierwszy sierpnia stał się świętem ku czci świętego Alfonsa Marii Liguori, a wzmianka o męczennikach machabejskich została całkowicie usunięta z ogólnego kalendarza rzymskiego, po ustanowieniu pisma apostolskiego Mysterii Paschalis przez Pawła VI. Mysterii Paschalis zatwierdziło ogólne normy roku liturgicznego, oraz nowy ogólny kalendarz rzymski. Od tego czasu w Kościele katolickim są oni uznawani za świętych męczenników zaliczonych w Martyrologium Romanum i mogą być czczeni przez wszystkich katolików na całym świecie.