lokatę na starszeństwo z 1 czerwca 1919 roku i 796,9 lokatę w korpusie oficerów piechoty.
27 stycznia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 43. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu tego roku został wyznaczony na stanowisku dowódcy batalionu w 21 pułku piechoty. W jednostce pełnił funkcję kierownika kursu szkoły podoficerskiej w 1933. W styczniu 1934 roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I na stanowisko inspektora przysposobienia wojskowego Warszawa Miasto. W 1939 roku, w stopniu podpułkownika, pełnił służbę w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na stanowisku szefa Wydziału WF i Sportu Komendy Naczelnej Legii Akademickiej. mały|240x240px|Stoją od lewej: ppłk Adam Kosiba, mjr Tadeusz Caspaeri-Chraszczewski, wiceprezes Antoni Anusz, mjr Stefan Benedykt, płk Edward Dojan-Surówka, mjr Kazimierz Kierkowski. Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Od 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Od września do 20 października 1941 roku był dowódcą 16 pułku piechoty.