Wielka Emigracja Po upadku powstania wraz Lelewelem organizował Komitet Narodowy Polski. 17 marca 1832 wystąpił z tej organizacji i był współzałożycielem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Współredagował jego „Akt Założenia”, ustawy i pierwsze odezwy. Na przełomie 1832/1833 został usunięty z tej organizacjiWitold Łukaszewicz, Gurowski Adam, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 9, Wrocław 1960-1961, s. 162–164.. W tym czasie zainteresował się ideami francuskiego socjalizmu utopijnego, zwłaszcza koncepcjami Saint-Simona. W 1834 zmienił radykalnie swoje poglądy.
Apostazja W 1834 w liście otwartym w „” potępił powstanie listopadowe i poprosił władze carskie o amnestię dla siebie. Dokonał jednocześnie apostazji narodowej i wyznaniowejHenryk Głębocki, Hr. Adam Gurowski: apostazja narodowa jako „gra operacyjna”?, „Arcana” 2011, nr 2/3 (98/99), s. 85–111.. Swoją apostazję uzasadniał przy pomocy historiozofii o wydźwięku panslawistycznym. W publikowanych wówczas broszurach (La Vérité sur la Russie et sur la révolte des provinces Polonaises, Paryż 1834 i La Civilisation et la Russie, Sankt Petersburg 1840) sformułował jedną z najbardziej skrajnych wersji historiozofii panslawistycznej.