Liczne badania nad przewlekłymi chorobami potwierdziły hipotezę o tym, że rodzaje prac, gdzie występuje wysokie izo-napięcie (wysokie wymagania, niska kontrola, ubogość wsparcia społecznego) podwyższają ryzyko chorób. Wsparcie społeczne osłabia psychologiczne napięcie i zależy od stopnia zaufania, jakim darzą się pracownicy, kierownicy itp. oraz od występowania społeczno-emocjonalnych integracji między nimi. Uwzględnianie wymiaru wsparcia społecznego w modelu DCS sprawia, że będzie on bardziej użyteczny w przemianach pracy. Całkowite, teoretyczne ujęcie wpływu trzeciego wymiaru na czynniki stresujące w pracy wymaga dalszych badań, ponieważ jest to bardzo złożony problem.
Hipotezy badawcze Po przyjrzeniu się bliżej badaniom empirycznym modelu JCDS, okazało się, że nie testują wszystkie tej samej hipotezy. Przyjmują dwa odrębne punkty widzenia, co może być jedną z przyczyn krytyki modelu. Można wyodrębnić dwie hipotezy centralne, formułowane w większości badań. Hipoteza napięcia zadaje pytanie czy pracownicy w sytuacji wysokiego napięcia (wysokie wymagania-niska kontrola) doświadczają najgorszych negatywnych efektów psychologicznych. Hipoteza pośrednicząca dotyczy interakcji między wymaganiami a kontrolą, wskazującej na pośredniczący efekt kontroli wobec negatywnego wpływu wymagań na psychologiczne samopoczucie.