A. (a.) buselaphus (Pallas, 1766) – bawolec krowi – takson wymarły, przed wymarciem zasiedlał północną Afrykę od Maroka do Egiptu. Wyniszczono go w drugiej dekadzie XX wieku. Uznany został za wymarły w 1994 przez IUCN. A. (a.) major (Blyth, 1869) – bawolec zachodni – niegdyś szeroko rozprzestrzeniony w Mali, Niger, Senegal, Gambii, Gwinei-Bissau, Gwinei, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Ghanie, Nigerii, południowym zachodzie Czadu, Kamerunie, zachodnim RPA i Beninie. Obecnie występuje w znacznie mniejszej liczbie głównie na terenach chronionych w wymienionych państwach. Prawdopodobnie zniknął z terenu Gambii. A. (a.) lelwel (Heuglin, 1877) – bawolec sawannowy – w przeszłości spotykany na północy i północnym wschodzie Demokratycznej Republiki Konga, w południowo-wschodnim i północno-wschodnim Sudanie i na północno-zachodnim skraju Tanzanii. Drastyczny spadek liczebności populacji od lat osiemdziesiątych XX wieku ograniczył zasięg występowania i obecnie większość osobników zamieszkuje obszary chronione. A. (a.) tora (J.E. Gray, 1873) – bawolec erytrejski – niegdyś zamieszkiwał północno-zachodnią Etiopię oraz zachodnią i południowo-zachodnią Erytreę. Jego obecny status nie jest jasny, lokalnie obserwowano na tych obszarach niewielkie liczby sztuk. A. (a.) swaynei (P.L.