Sclater, 1892) – bawolec etiopski – ograniczony do południowej Doliny Ryftowej w Etiopii. W przeszłości obserwowano go w całej Dolinie Ryftowej, a jego zasięg rozpościerał się na wschód aż do północnego zachodu Somalii. W tym ostatnim kraju zniknął do 1930. Liczebność jego populacji jest bardzo niska i jeszcze spada. A. (a.) cokii (Günther, 1884) – bawolec masajski – ogranicza swój zasięg do Kenii i północy Tanzanii. A. (a.) lichtensteinii (Peters, 1849) – bawolec esowatorogi – zamieszkuje miombo na południu i wschodzie Afryki. Występuje naturalnie w Angoli, Demokratycznej Republice Konga, Malawi, Mozambiku, RPA, Tanzanii, Zambii i Zimbabwe. A. (a.) caama (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803) – bawolec rudy – zamieszkiwał południową Angolę, północne i wschodnie sawanny Namibii, środkową, południową i południowo-zachodnią Botswanę, Prowincję Przylądkową Północną, Prowincję Przylądkową Wschodnią, Prowincję Przylądkową Zachodnią, Wolne Państwo, Prowincję Północno-Zachodnią, Gauteng i KwaZulu-Natal w Republice Południowej Afryki. Obecnie wyginął na większości wymienionych obszarów z wyjątkiem Prowincji Przylądkowej Północnej, środkowej i południowo-zachodniej Botswany oraz Namibii. Największe reintrodukcje odbyły się w tych właśnie krajach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bawolec · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.