Od tego samego roku był zatrudniony w komitecie statystycznym w Jakucku.
Wspólnie z zesłańcem E. Piekarskim opracowywał słownik języka jakuckiego, przekładał na język rosyjski ludowe pieśni jakuckie. W 1897 był wśród organizatorów biblioteki naukowej w Jakucku. Pod wpływem wydarzeń rewolucji r. 1905 założył Związek Jakutów, który został uznany przez władze carskie za organizację wywrotową. Dziesięciu członków kierownictwa organizacji zostało aresztowanych; Nikiforow przebywał w więzieniu przez półtora roku. W tym okresie napisał dramat "Manczary", opowiadający o legendarnym rozbójniku- bohaterze Jakutów.
1907-1917 Po odzyskaniu wolności w 1907 podjął współpracę z pismami redagowanymi w Jakucji przez zesłańców politycznych, pisząc m.in. w języku jakuckim. W 1908 brał udział w utworzeniu w Jakucku stowarzyszenia zajmującego się rozpowszechnianiem książek wśród ludności, za co ponownie był represjonowany. Pięć lat później zorganizował zjazd ludności nierosyjskiej Jakucji i został na nim wybrany na jednego z delegatów na uroczystości 300-lecia rządów Romanowów w Rosji. Delegaci przedstawili rządowi carskiemu postulaty polityczne i społeczne Jakutów, m.in. wyznaczenie przedstawiciela tej ludności w Dumie Państwowej, ustanowienie systemu ziemstw, doprowadzenie linii kolejowych i budowy szkół.