Fizyczne właściwości etalonu i zakłóceniowych filtrów dichroicznych zasadniczo są takie same (bazując na konstruktywnej/destruktywnej interferencji światła, odbijającego się między powierzchniami), jednak różnią się sposobem wykonania (dichroiczny filtr zakłóceń polega na interferencji odbić wewnętrznych, natomiast etalon ma stosunkowo dużą szczelinę powietrzną). Ze względu na duże prędkości, które czasami są powiązane ze zjawiskami widocznymi w świetle H-alfa (takich jak szybko poruszające się protuberancje lub wyrzuty), słoneczne etalony H-alfa mogą być często strojone (poprzez przechyły/zmiany temperatury), aby zwalczyć towarzyszący efekt Dopplera.
W komercyjnie dostępnych filtrach H-alfa do amatorskich obserwacji Słońca pasma zazwyczaj określone są w Angstremach i przeważnie mają wartość 0,7 A (0,07 nm). Przy użyciu drugiego etalonu, wartość ta może być zmniejszona do 0,5 A, co prowadzi do ulepszonego kontrastu szczegółów obserwowanych na tarczy słonecznej.
Jeszcze węższe pasmo filtra może być wykonane za pomocą tzw. filtru Lyot'a.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fizyka atomowa Kategoria:Spektroskopia astronomiczna