Jan Szmańda (ur. 29 marca 1886 w Kobylnikach, zm. 30 lipca 1919 w Bninie) – działacz społeczny i narodowy, publicysta, dziennikarz.
Życiorys mały|Tablica na nagrobku Jana Szmańdy w Bninie koło Kórnika Był synem Franciszka i Anastazji z Laskowskich. Uczęszczał do gimnazjów w Trzemesznie i w Inowrocławiu. Pracował w „Gazecie Ostrowskiej” (1910), „Dzienniku Bydgoskim”, „Lechu”, gdzie był redaktorem (1913), „Kurierze Poznańskim”.
W 1909 r. był odpowiedzialny za redakcję „Małego Posłańca”, dodatku dla dzieci do „Dziennika Bydgoskiego”Kwartalnik Historii Prasy Polskiej 17/2, 5-31, 1978.. Był współtwórcą pisma dla młodzieży „Przyjaciel Młodzieży”, które ukazywało się od kwietnia 1910 r., a celem jego było wychowanie młodego pokolenia w duchu patriotycznym. Brał on również udział w wiecach oświatowych, z których jeden odbył się 17 marca 1910 r. w Krempie. Wskazał tam na znaczenie piśmiennictwa dla narodu w odniesieniu do twórczości Adama Mickiewicza. Na innym z kolei wiecu w Bledzianowie 20 marca 1910 r. zwrócił uwagę na trzy potrzeby jakie Bóg zaszczepił w naturę ludzką: polepszanie bytu, dążenie do prawdy i piękna. Na wiecu w Lamkach 13 marca 1910 r.