Chusta Świętej Weroniki (hiszp. Paño de la Verónica lub Santa Faz) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisco de Zurbarána, namalowany około 1631 roku.
Obraz znajduje się w zbiorach Nationalmuseum w Sztokholmie.
Okoliczności powstania Kult męki i śmierci Jezusa Chrystusa był jednym z najczęstszych tematów ikonografii post-trydenckiej, zwłaszcza w Hiszpanii. Wiara chrześcijańska obejmuje pojęcie ofiary, doprowadzając je do najwyższej ekspresji w śmierci przyjętej przez Syna Bożego i w jej uobecnieniu w eucharystycznej celebracji mszy świętej. Potwierdzając znaczenie sakramentów w relacji do protestantów teolodzy soboru trydenckiego podkreślali, iż miały one uzewnętrzniać wiarę i religijność.
W ciągu kilku wieków po śmierci Jezusa wyrosła legenda o tym, jak pewna kobieta o imieniu Weronika, którą uleczył on z krwotoku, w geście wdzięczności otrzymała możliwość wykonania jego portretu. W ciągu wieków ukształtowała się jednocześnie wiara, iż nie chodziło tu o portret w potocznym znaczeniu, ale o fakt, że Weronika podczas drogi Chrystusa na Golgotę zdjęła z głowy swoją chustę i podała mu, żeby wytrzeć pot i krew z jego twarzy, przez co jego rysy w cudowny sposób odcisnęły się na płótnie.