Sprawia wrażenie, jakby fałdy płótna w jednej chwili delikatnie ułożyły się wokół głowy i naprężając się uformowały geometryczną ramę; fałdy sprawiają też wrażenie otwierającego się kielicha kwiatowego, odsłaniającego zranione serce. W odróżnieniu od wielu ówczesnych malarzy Zurbarán przedstawił cierpienie Chrystusa i jego śmierć nie jako dramatyczny przebieg wydarzeń, ale jako temat do medytacji w cichej modlitwie. Widz musi dopełnić obraz w swojej wyobraźni. Trompe-l'œuil Zurbarána odzwierciedla ówczesną praktykę, według której poprzez skupienie się podczas medytacji na materialnych właściwościach obiektu tworzy się jego mentalny obraz.
Dzieje obrazu Pierwotna lokalizacja obrazu nie jest znana, ale zapewne była to Sewilla, a jego pierwszym znanym właścicielem był Frank Hall Standish, którego ulubioną rezydencją był jego dom w Sewilli. Ten brytyjski kolekcjoner był właścicielem bardzo znaczącej kolekcji obrazów, którą postanowił przekazać francuskiemu królowi Ludwikowi Filipowi I, będącemu, podobnie jak on, miłośnikiem malarstwa hiszpańskiego. Kolekcja Standisha po jego śmierci została w 1841 roku przekazana przez barona Taylora do Luwru.