Elżbietę interesowała również problematyka etyczna (w tym problem uczuć) i kwestie z zakresu filozofii polityki. Korespondencja w dużej mierze poświęcona była krytycznej lekturze O życiu szczęśliwym Seneki i Księcia Machiavellego. Elżbieta krytykuje koncepcję cnót przedstawioną przez Kartezjusza jako zbyt mało rygorystyczną. Jak wskazuje, dla cnoty nie wystarczają dobre intencje, lecz muszą znajdować one realizacje w czynach. Z jej inicjatywy Kartezjusz podejmuje też tematykę uczuć, którą potem rozwinie w dziele Namiętności duszy (1649). Zainteresowanie filozofią polityki było w dużej mierze podyktowane potrzebami praktycznymi (chęcią przywrócenia jej rodzinie odpowiedniego statusu). Elżbietę interesowała tematyka zdobywania władzy, rządzenia i stabilności ustroju.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1618 Kategoria:Zmarli w 1680 Elisabeth Simmern van Pallandt Kategoria:Niemieccy filozofowie XVII wieku Kategoria:Filozofowie nowożytni Kategoria:Ludzie urodzeni w Heidelbergu