DOK II kierował pracą i wydawał polecenia podległym mu funkcjonariuszom policji politycznej i pracownikom referatu narodowościowo-politycznego w zakresie nasyłania konfidentów i prowokatorów do ruchu komunistycznego i rozpracowania terenowych ogniw KPP, KPZB, KPZU i MOPR oraz kierował i instruował podległy mu aparat w zwalczaniu i gnębieniu narodowowyzwoleńczego ruchu białoruskiego przez KPZB”. 15 marca 1954 roku wyrokiem Wydziału IV Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy został skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności, która na mocy amnestii z 22 lutego 1947 roku została złagodzona o połowę. 25 lutego 1955 roku rozpoczął przerwę w odbywaniu kary, po której nie trafił już za kraty. Po opuszczeniu więzienia w Warszawie zamieszkał ponownie w Szczecinie i znalazł zatrudnienie w filharmonii szczecińskiej, w charakterze odźwiernego. Zmarł 7 sierpnia 1971 roku w Szczecinie. Pochowany na cmentarzu Centralnym (kwatera 46B, rząd 12)Wyszukiwarka miejsca pochówku w Szczecinie ..
Żonaty z Zofią z domu Gwoźdź, z którą miał córkę Olgę, po mężu Gawłowską.
Odznaczenia Krzyż Walecznych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne