Petrus Coelestinus, Opuscula, MBP XXV:828.. Metoda pytań była również wykorzystywana do egzegezy i interpretacji tekstu świętych pism.
Podobną metodę pytań proponował również XVI-wieczny angielski teoretyk retoryki i logik Thomas Wilson, którego rymowany wiersz zapewniał, że:Who, what, and where, by what helpe, and by whose:Why, how, and when, doe many things discloseThomas Wilson, The Arte of Rhetorique Book I..Po 1880 roku amerykański teolog William Cleaver Wilkinson spopularyzował stosowanie „trzech W” (What? Why? What of it?, czyli odpowiednio: Co? Dlaczego? Co z tego?) jako metodę studiowania Biblii. Choć prawdopodobnie to on ukuł termin „trzy W”, który z czasem rozszerzono do „pięciu W”, on sam nie rościł sobie praw do autorstwa samej metody:
Metodę „pięciu W i jednego H” rozpropagował Rudyard Kipling, który w tomie Takie sobie bajeczki (1902), w opowieści pt. Słoniątko, zamieścił następujący czterowiersz: I keep six honest serving-men (They taught me all I knew); Their names are What and Why and When And How and Where and Who. Do 1917 roku „pięć W” trafiło w Stanach Zjednoczonych do programów nauczania na zajęciach z dziennikarstwa w tamtejszych liceach. Już w latach 40.