Oddział działał w lasach olkuskich i myszkowskich, na pograniczu Generalnego Gubernatorstwa i III Rzeszy (okolice Olkusza i Zawiercia), a Jan Juda często przekraczał granicę, posługując się w GG kenkartą na nazwisko Henryk JankowskiZ. Walter-Janke, Śląsk jako teren partyzancki Armii Krajowej, IWZZ, Warszawa, 1986, s. s. 59–60, 63–67, 69, 86–93, 102–107Materiały do „Słownika biograficznego uczestników walki z komunizmem” (biogramy): J. Durka, Wencel Stanisław, W: Zeszyty historyczne WiN-u nr 24, Komisja Historyczna WiN-u, Kraków 2005, s. 321-327.
Po wojnie pracował na Ziemiach Odzyskanych, należał w tym czasie do Stowarzyszenia Kupców Polskich. W latach 1946–1951 kontynuował przerwane studia w Krakowie, na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczo-Hutniczej. W tym czasie pracował równocześnie jako nauczyciel w Państwowej Szkole Przemysłowej w Sosnowcu, uzyskując dyplom nauczyciela (termodynamiki, silników spalinowych i maszynoznawstwa). W 1951 uzyskał na AGH tytuł inżyniera mechanika i magistra nauk technicznych w zakresie pojazdów mechanicznych ze specjalnością silniki samochodowe.
Kariera naukowa