Teoria oczekiwań. Stworzona przez Victora Vrooma teoria, zakłada, że ludzie podejmują wybory oparte na oczekiwaniu, i że po konkretnych zachowaniach nastąpią określone nagrody. Ludzie w pracy będą wykonywać swoje zadania na takim poziomie, który zapewni im największą wypłatę czy też korzyść. To nasza percepcja ważności wyniku określa jego siłę jako motywatora. Im silniejsze jest nasze oczekiwanie nagrody - przy założeniu, że ma ona wystarczającą wartość - tym intensywniej będziemy pracować, aby ją zdobyć. Teoria wyznaczania celów. Autorem tej teorii jest Edwin Locke. Opiera się ona na założeniu, że podstawowym źródłem motywacji jest pragnienie osiągnięcia konkretnego celu. Cel jest tym, czego zamierzamy dokonać w określonym czasie. Ustanawianie konkretnych i trudnych do realizacji celów może motywować i kierować naszym zachowaniem oraz zachęcać do efektywnej pracy. Posiadanie celów w porównaniu do ich braku prowadzi do wyższego poziomu wykonania zadania. Konkretne cele są bardziej motywujące niż cele ogólne. Zarówno jak cele trudne w porównaniu do celów łatwych. Jednakże cele zbyt trudne są jeszcze gorsze niż ich brak. Ważnym elementem teorii jest również indywidualne zaangażowanie - inaczej siła determinacji przy realizacji celu, które zależy od czynników zewnętrznych np. wsparcie kolegów, interaktywnych, np.