drzewa dowodowego oraz metoda SLD rezolucji.
Przykładowym programem w Datalogu jest; I={Film(„Seksmisja”,1983,"Juliusz Machulski”,120), Film(„Anioły i Demony”,2009,"Ron Howard”,138), Film(„Ronin”,1998,"John Frankenheimer”,121), Film(„Kod da Vinci”,2006,"Ron Howard”,149), GrałW(„Kod da Vinci”, „Tom Hanks”), GrałW(„Kod da Vinci”, „Jean Reno”), GrałW(„Anioły i Demony”, „Tom Hanks”), GrałW(„Ronin”,"Jean Reno”), GrałW(„Seksmisja”,"Jerzy Stuhr”)} gdzie I to zbiór predykatów intensjonalnych (instancja początkowej bazy danych)
Datalog z negacją
Ponieważ podstawowa struktura Datalogu nie uwzględnia negacji, przydatnej w rzeczywistych aplikacjach, z punktu widzenia teoretycznego powstało wiele rozszerzeń początkowej teorii. W większości z nich przewijają się dwie ugruntowane terminologie: Program semi-pozytywny – program Datalogu, w którym dopuszczamy negację tylko przed predykatami ekstensjonalnymi (definiowanymi poprzez reguły) Stratyfikacja (warstwowanie) – podział programu na warstwy/podprogramy, które są programami semi-pozytywnymi albo z nich wynikają
Popularne implementacje Większość implementacji Datalogu wywodzi się ze środowisk akademickich i zawiera rozszerzenia Datalogu o pewną formę negacji.