Wiosną 1937 przeszedł do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na stanowisko naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa. Do głównych zadań tego wydziału należało zwalczanie nielegalnych organizacji, zapewnienie bezpieczeństwa ważnym politykom i gościom zagranicznym, zabezpieczanie uroczystości i strajków. Głównymi wyzwaniami, z którymi mierzył się Krzymowski w WB MSW, były rosnąca aktywność OUN oraz strajki chłopskie w sierpniu 1937.
II wojna światowa Kilka dni po niemieckiej inwazji na Polskę WB MSW przystąpił do niszczenia dokumentów, a w nocy z 6 na 7 września 1939 ewakuowano na wschód wybranych pracowników Wydziału, w tym Krzymowskiego. 7 września dotarł do Łucka, skąd zbierał informacje na temat bezpieczeństwa w kraju oraz organizował łączność z wydziałami terenowymi. Prawdopodobnie 15 września był już w Kosowie, a po radzieckiej inwazji przekroczył granicę polsko-rumuńską w Kutach.
W Rumunii został internowany i kolejno przebywał w Băile Herculane, Turnu Severin i Krajowej. Jego próby wydostania się z Rumunii nie udały się wobec niechęci obozu premiera Sikorskiego do piłsudczyków.