W administracji państwowej We wrześniu 1934 Krzymowski wrócił do Polski. Ze względu na konflikt z szefem Wydziału IIb Oddziału II SG ppłk. Stefanem Mayerem zrezygnował z pracy w kontrwywiadzie. Mayer zarzucił Krzymowskiemu zaniedbania w kwestii ujęcia Hryhorija Maciejki, zabójcy ministra Pierackiego, który po morderstwie uciekł z Warszawy do Czechosłowacji. Mayer doprowadził do cofnięcia przydziału Krzymowskiego do placówki w Paryżu.

W styczniu 1935 Krzymowski rozpoczął pracę w Komendzie Głównej Policji Państwowej jako inspektor służby śledczej. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych wystawiło mu wówczas opinię o treści:

Pod koniec 1935 przeszedł do Prezydium Rady Ministrów na stanowisko urzędnika do specjalnych zleceń. Miał być łącznikiem między premierem Marianem Zyndram-Kościałkowskim a posłami, senatorami i przedstawicielami partii politycznych. W 1935 brał udział w tzw. procesie warszawskim działaczy OUN jako świadek oskarżenia. Od 1935 był na urlopie bezpłatnym z wojska, a w 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.

thumb|Jerzy Krzymowski