Above the gate,-- Like one who watchful waits the destined time A mine to fire that, as with earthquake--shock, Shall whelm a city,--Salamenes stood; The moment seized, and spake. The startling blast Of a trumpet followed: in a moment more, The air was shivered by ten thousand tubes, Loud blaring, and the clamors of the host, Upstarting from their ambush. (Księga dwudziesta)
Śmierć Salamenesa, który jako jedyny, będąc szwagrem władcy, nie obawiał się mówić mu prawdy prosto w twarz, jakkolwiek delikatnie, jest początkiem końca Niniwy.
Królowa Atossa Królowa jest kobietą cnotliwą i cieszącą się ogólnym szacunkiem, a do tego odważną i pełną poświęcenia dla swojego kraju. Gdy król unika udziału w bitwie, królowa wkłada zbroję i rusza na rydwanie do boju, trochę jak bohaterka powieści poetyckiej Adama Mickiewicza – Grażyna. Zostaje nawet ranna:
the queen Staggered, and backward sank: in her fair neck, A shaft had glanced; and the bright crimson stream Stained her pure ivory skin.