Przykład 2 thumb|400px|Rys. 3. Dwuczłonowy model pręta ściskanego Zjawisko utraty stateczności pręta ściskanego przeanalizujemy teraz na modelu składającym się z dwóch pionowych członów o jednakowej długości (rys. 3a). Układ w stanie równowagi utrzymują dwie sprężyny o jednakowej sztywności Do opisu jego konfiguracji wprowadzimy dwa kąty i (rys. 3b).
Ograniczając rozważania tylko do małych kątów, pionowe przemieszczenie punktu przyłożenia siły (rys. 3b) zapiszemy wzorem
Energia potencjalna układu wychylonego od pionu (rys. 3b) wynosi
a warunki konieczne istnienia jej minimum przybierają postać
albo
(b1)
(b2)
Ten układ równań ma rozwiązania nietrywialne tylko wtedy, gdy
Wyznacznik ma wartość zerową, gdy przybiera wartości
lub
Z punktu widzenia stateczności modelu interesująca jest tylko większa wartość gdyż odpowiada ona mniejszej wartości krytycznej działającego obciążenia Wartość ta wynosi
Rzeczą interesującą jest porównanie obliczonej wartości z wynikiem otrzymanym w przykładzie 1.