Styl Język poematu – według Olivera S. Emersona – jest bardzo wyrafinowany, pełen latynizmów i italianizmówOliver S. Emerson, Browning’s diction: a study of ”The ring and the book” Modern Language Notes, 4/1889, s. 108-111.. Poeta pisze długimi rozbudowanymi składniowo zdaniami, ozdabiając je od czasu do czasu aliteracją i różnicując styl w zależności od osoby mówiącej i sytuacji. Niektóre z zastosowań aliteracji są bardzo wyraziste: A beak-nosed bushy-bearded black-haired lord (I, 782), What shall be mistily seen, murmuringly heard,/Mistakenly felt (I, 758-759), from the tonsured scalp/To the sandaled sole (I, 331-332), This crime coiled with connivancy at crime (I, 816-817), Study some signal judgment that subsists/To blaze on, or else blot, the page which seals/The sum up of what gain or loss to God (X, 17-19), Was a mere castaway, the careless crime/Of an unknown man, the crime and care too much (VII, 142-143).