Ośmiostopowiec jambiczny (sSsSsSsS||sSsSsSsSs)W poezji polskiej tym rodzajem wiersza są napisane Dziewczyna Bolesława Leśmiana i Dzwony Leopolda Staffa, jak też przekład Nala i Damajanti z Mahabharaty, dokonany przez Antoniego Langego. pojawia się w części trzeciej:
To bylo lstivé kyrie, jež na večer vsí pustou lkalo, za naše pole, které dlouhou bázní neplodné se stalo - to byla prosba za teplo, jež hlas náš, mdlý a nevyspalý, pro naše ženy chtěl, jež dlouhou bázní neplodné se staly.
W długich formatach jambicznych poeta często umieszcza męską, dierezową średniówkę, podkreślająca rytmPorównaj Josef Brukner, Jiří Filip, Poetický slovník, 1997, s. 92.. Natomiast w części piątej użyty został amfibrachiczny pięciostopowiec (sSssSssSssSssSs):
Kol vychrtlých tváří jim ovlhly zcuchané vlasy - (den celý byl mhavý, i večer byl smutný a mhavý), a ačkoli k osmé juž mohlo být na věži asi, a večer byl tentokrát nezvykle smutný a tmavý - přec čekali všickni, a čekal i úsměv jich lhavý.
Jeśli chodzi o strofikę, poeta wykorzystuje dystych, tercet monorymowy, strofę czterowersową i pięciowersową.