Jako lekarz pracował w Sanoku: w Szpitalu PowszechnymAlojzy Zielecki, Opieka społeczna i zdrowotna. W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 469. i prowadził praktykę prywatną przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Na początku 1911, jako były lekarz okręgowy z Bukowska, przeniósł się do Sanoka i zamieszkał w domu adwokata dr. Eichla przy aptece obwodowej. W kolejnych latach figurował jako lekarz praktykujący w Sanoku. Był lekarzem oddziału w Sanoku Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie (ok. 1912/1914). W 1911 w jego domu zamieszkał dr Adolf Sass. W 1913 ponownie powróciwszy z Bukowska podjął pracę w Sanoku w domu Weinera.
W c. k. Obronie Krajowej w grupie nieaktywnych, został mianowany zastępcą asystenta lekarza z dniem 1 października 1900, następnie awansowany na stopień asystenta lekarza z dniem 4 stycznia 1904. Od 1900 pozostawał przydzielony w grupie wojskowych nieaktywnych 19 pułku piechoty we Lwowie. 22 marca 1912 został uwolniony przez trybunał C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku z zarzutu usiłowania przekupstwa lekarza pułkowego 89 pułku piechoty dr. Eliasza w Jarosławiu (uprzednio skazanego, potem uniewinnionego i zrehabilitowanego).